Johannes 1:8 (Het Boek)
Johannes was niet het Licht; hij moest alleen over het Licht spreken.
Bemoediging voor vandaag
Deze zin haalt druk van je schouders. Johannes hoefde niet zelf het Licht te zijn. Hij hoefde niet perfect te zijn, niet altijd sterk, niet altijd de juiste woorden te hebben. Zijn taak was eenvoudiger en tegelijk heel waardevol: wijzen naar het Licht.
Dat geldt vaak ook voor ons. In een tijd waarin veel mensen zekerheid zoeken, kan het voelen alsof jij alles moet uitleggen of oplossen. Maar God vraagt niet dat jij iedereen redt. Hij vraagt dat jij eerlijk bent, trouw bent, en laat zien waar jouw hoop vandaan komt. Soms is dat door te zeggen: “Ik weet het ook niet allemaal, maar ik vertrouw God.” Juist die eerlijkheid kan iemand helpen.
Jij bent niet de bron van hoop, maar je kunt wel een deur openzetten. Een richtingwijzer zijn. Een klein lichtpuntje op de weg. En dat is genoeg.
In de kerk:
- Een leidinggevende die ruimte geeft voor vragen zonder oordeel
- Iemand die na de dienst iemand opzoekt die alleen staat
- Een gebedspartner die meedraagt, ook als het lang duurt
In de samenleving:
- Een collega die rustig blijft en niet meedoet aan cynisme
- Een buur die praktische hulp biedt zonder erover te praten
- Een vriend(in) die durft te zeggen: “Zullen we samen bidden?”
Je bent dan niet het antwoord op alles, maar je wijst naar Degene die het antwoord kan geven.
Vraag om stil bij te staan
Waar voel jij druk om “het Licht” te moeten zijn? En hoe zou het zijn om vandaag alleen te wijzen naar Jezus?
Slotgedachte
Johannes 1:8 maakt duidelijk: God gebruikt gewone mensen. Niet omdat ze perfect zijn, maar omdat ze bereid zijn om te wijzen naar Christus.
Neem dit mee
- Jij hoeft niet perfect te zijn om te helpen.
- Wees een richtingwijzer, geen redder.
- Een klein gebaar kan iemand dichter bij het Licht brengen.