Een discipel die bekend stond om het doen van goed
Een klein verhaal met grote betekenis
Soms zijn de kortste verhalen in de Bijbel juist de meest indrukwekkende. Het verhaal van Tabitha is daar een mooi voorbeeld van. Het staat in Handelingen 9:36-42. In slechts zeven verzen vertelt Lucas over een vrouw die zo geliefd was dat haar hele gemeenschap haar verlies niet kon verdragen.
Tabitha leefde in Joppe, een havenstad aan de Middellandse Zee. Tegenwoordig ligt daar het moderne Tel Aviv in de buurt. Lucas noemt haar een discipel. Dat is bijzonder, want het laat zien dat vrouwen ook deel uitmaakten van de kring van leerlingen van Jezus.
De Bijbel zegt eenvoudig:
“Zij was overvloedig in goede werken en liefdegaven die zij deed.” (Handelingen 9:36)
Dat ene zinnetje zegt eigenlijk alles. Tabitha was iemand die haar geloof liet zien in haar daden.
Het wonder dat haar verhaal beroemd maakte
Petrus bidt en Tabitha staat op
Op een dag wordt Tabitha ziek en sterft. De gelovigen wassen haar lichaam en leggen haar in een bovenkamer van haar huis. Dat was een gebruikelijke voorbereiding op de begrafenis.
Maar de gelovigen sturen meteen mensen naar de apostel Petrus. Ze vragen hem dringend te komen. Wanneer Petrus arriveert, ziet hij een groep weduwen huilen. Ze laten hem de kleding zien die Tabitha voor hen had gemaakt.
Dat moment is ontroerend. Het laat zien hoeveel zij voor deze vrouwen betekende.
Petrus stuurt iedereen naar buiten en bidt. Daarna zegt hij:
“Tabitha, sta op.” (Handelingen 9:40)
En dan gebeurt het wonder. Ze opent haar ogen, gaat zitten en Petrus helpt haar overeind. Wanneer het nieuws zich verspreidt, gaan veel mensen in de stad in Jezus geloven.
Een vrouw met twee namen
Tabitha en Dorcas
Lucas noemt haar met twee namen: Tabitha en Dorcas. De ene naam is Aramees en de andere Grieks. Beide betekenen gazelle.
Een gazelle staat bekend om haar snelheid, gratie en energie. Misschien zegt dat iets over haar karakter. Ze was blijkbaar een actieve vrouw die zich met hart en ziel inzette voor anderen.
Het kan ook betekenen dat ze zowel Joodse als Griekse gelovigen diende. In de eerste kerk leefden namelijk verschillende groepen gelovigen samen. De boodschap van Jezus ging steeds verder, precies zoals Hij had gezegd in Handelingen 1:8:
“U zult Mijn getuigen zijn in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde.”
Haar zorg voor armen en weduwen
Liefde die zichtbaar wordt
De Bijbel vertelt dat Tabitha vooral zorg had voor armen en weduwen. In de tijd van de Bijbel was een weduwe vaak erg kwetsbaar. Zonder man had een vrouw meestal geen inkomen en geen bescherming.
God spreekt daarom vaak over het beschermen van weduwen. In Zacharia 7:10 staat:
“Onderdruk de weduwe, de wees, de vreemdeling en de arme niet.”
Tabitha leefde precies volgens dat gebod. Ze maakte kleding voor de weduwen in haar stad. Dat klinkt eenvoudig, maar het betekende veel. Kleding was kostbaar en vaak moeilijk te verkrijgen.
Wanneer Tabitha sterft, laten de weduwen haar werk aan Petrus zien. Ze zijn er zichtbaar trots op. Dat zegt iets over hun vriendschap en over de liefde die Tabitha in hun leven had gebracht.
Een voorbeeld van geloof in actie
Geloof dat handen en voeten krijgt
Het leven van Tabitha lijkt sterk op de vrouw die beschreven wordt in Spreuken 31. Daar lezen we over een vrouw die hard werkt, voor anderen zorgt en de armen helpt. Spreuken 31:20 zegt:
“Zij opent haar hand voor de arme en strekt haar handen uit naar de behoeftige.”
Tabitha deed precies dat. Haar geloof bleef niet bij woorden. Ze bracht het in praktijk.
Dat is ook wat Jakobus zegt in Jakobus 2:17:
“Zo is ook het geloof, als het geen werken heeft, in zichzelf dood.”
Haar huis als plaats van gemeenschap
Een centrum van geloof en hulp
Uit het verhaal kun je je voorstellen dat Tabitha’s huis een open plek was waar mensen samenkwamen. Misschien kwamen weduwen en gelovigen daar regelmatig bijeen. Het zou zelfs kunnen dat er een kleine huisgemeente samenkwam.
In de eerste christelijke gemeenten gebeurde dat vaak. Mensen openden hun huizen voor gebed, onderwijs en hulp aan anderen.
Tabitha lijkt een van die mensen te zijn geweest die een gemeenschap opbouwden.
Wat haar leven ons leert
Het verhaal van Tabitha laat zien dat grote invloed niet altijd begint met grote woorden. Soms begint het met eenvoudige daden van liefde.
Een kledingstuk voor iemand die arm is.
Een open huis voor mensen die hulp nodig hebben.
Een hart dat aandacht heeft voor de kwetsbaren.
Jezus zei eens:
“Alles wat u gedaan hebt voor een van de geringsten van Mijn broeders, dat hebt u voor Mij gedaan.” (Mattheüs 25:40)
Tabitha leefde precies zo. Haar leven laat zien dat geloof het duidelijkst zichtbaar wordt wanneer liefde praktisch wordt.